حفاظت و پرورش گونههای در معرض انقراض
حفظ و پرورش گونههایی که در خطر نابودیاند و پاسداری از زیستگاه آنها.
دربارهٔ این حوزه
بسیاری از گونههای گیاهی و جانوری بومی مناطق ما بهدلیل تخریب زیستگاه، خشکسالی و بهرهبرداری نادرست در معرض کاهش جمعیت یا انقراض قرار گرفتهاند. کار در این حوزه یعنی همزمان از زیستگاه محافظت کنیم و هم در شرایط کنترلشده به بازتولید گونهها کمک کنیم.
فعالیتهای ما در این حوزه
- شناسایی گونههای در معرض خطر منطقه و وضعیت جمعیتی آنها
- پاسداری از زیستگاه طبیعی در کنار طرحهای آبخیزداری و آبخوانداری
- همکاری با ادارهٔ محیطزیست برای اخذ مجوزهای لازم
- پایش میدانی و مستندسازی روند بازگشت جمعیت گونهها
چرا اهمیت دارد
یک گونه که از منطقهای رخت بربندد، معمولاً بازگشتنی نیست. حفاظت بهموقع، هزینهاش از احیای بعدی — اگر اصلاً ممکن باشد — بسیار کمتر است.
رویکرد و روش کار ما
فعالیتها با هماهنگی ادارهٔ کل حفاظت محیطزیست و در چارچوب مجوزهای قانونی انجام میشود؛ محور کار، حفظ زیستگاه طبیعی است، نه صرفاً نگهداری گونهها خارج از محیطشان.